Inderdaad hele mooie camping zoals Rowan al zei. Goed voorzien voor alles. Ons ontbijt genomen en buiten de poort gaan staan (want net zoals bij een hotel moet je hier ook voor 10 uur uitchecken… buitenrijden dus). Daar zijn we dan toch even het strand opgewandelt om te kijken hoe mission beach strand er echt uitziet. Wel mooi, bruin zand en mooie zee. En aan het strand, jawel, palmbomen met echte (!) kokosnoten. Ok, hoe gaan we die kokosnoten nu uit die boom krijgen. Klimmen was geen optie dus dan maar gooien met alles wat we vonden. Bwa, verloren moeite want ze hingen nogal vast. Wat we uiteraard niet onmiddellijk gezien hadden was dat er ook hier en daar gewoon op de grond lagen. Even schudden en jawel, er waren er nog gevulde bij. Er wat mee gooien tegen rotsen en nen boom (nuja, ik heb het rap opgegeven want blijkbaar gooi ik altijd langs de steen en ja, daar gaat hij niet echt van open). Maar Rowan en Davy slaagden er toch in een paar, na lang proberen) open te krijgen. En jawel, er zat kokos in. Het sap was natuurlijk al lang gaan lopen want dat vliegt er uiteraard uit als ge da zo tegen nen boom of rots aangooid. Nog een stuk of 3 meegenomen naar de camper voor later, vanachter in de laadbak. Heel lekker maar toch snel genoeg van, achteraf hebben we zelfs ¾ weggegooid en 2 van de 3 kokosnoten ook want ge kunt er nie van blijven eten en da neemt ook heel veel plaats in in de frigo. En die ruimte kunnen we wel voor andere doeleinden gebruiken. Maar bon, tot zover het kokos verhaal. Daarna zijn we maar even doorgereden langs de kust af omdat we savonds daar ook doorgereden waren en we hoorden wel dat er zee was, maar in Australie is het niet zoals in Belgie dat er overal straatlampen en verlichting is dus ge zag geen steek. Mooie kust alweer. Even verder nog wat gestopt op een ander strand, even een wandeling van een kilometer over het strand gedaan, niet veel bijzonder, wat krabben gezien en mooie schelpen maar daar bleef het ook bij.
Bon, een dag voor op schema dus dan maar richting tablelands. Eens we het binnenland inreden begonnen de wolken zich weer op te stapelen, want tot nu toe hadden we toch bijna altijd weer zon gehad. Nuja, de wolken hangen hier heel laag en we kwamen “berg” gebied binnen dus als je weet dat de wolken daar dan over moeten kan je u al verwachten aan een goeie regenbui. En jawel, net aangekomen aan ons eerste wandelpunt en het begon al goed te regenen. Even geprobeerd dat pad af te wandelen maar het werd enkel maar erger. Met Mount Warning (en de natte schoenen/kleren) in het achterhoofd zijn we dan toch maar teruggedraaid naar de camper. Beetje ambetant reden we dan maar verder naar de milaa milaa falls, ons volgende stoppunt. Wonder bij wonder begon het weer plots weer te beteren. Vol goede moed even de falls toeristische route gevolgd en ik moet zeggen. Ik was aangenaam verrast. De falls waren wel degelijk mooi en indrukwekkend (had die regen van de laatste tijd toch nog iets goed voortgebracht). Elke fall was uniek op zen eigen. Bij de laatste (de milaa milaa zelf) besloten Davy en ik toch even te gaan zwemmen. Onderaan uiteraard waar de waterval uitkwam… J Rowan nam zen hand als excuus (had daar een wondetje) om er niet in te hoeven. Ondertussen ons wel filmen toen we aan ’t sukkelen waren om erin te geraken. Zo van die stenen onder water is niet echt aangenaam om over te wandelen. En ons dan wussies noemen, maar ja, er stond er maar ene aan de kant eh 
haha…
Toch wel aangenaam, dicht bij de waterval kregen we toch even een indruk van hoeveel kracht er uitgaat van zo een waterval. Dus eronder zwemmen of erdoor leek ons een te groot risico. Toen we uit het water kwamen begon het toch al weer tijd te worden om een kampeerplaats te gaan zoeken. Want uiteraard was het weer om 6:20 donker. Eerst even in het stadje milaa milaa gekeken. Mocht je weer nergens kamperen… Doorgereden naar ravenshoe (lag er een 25 kilometer vanaf en daar moesten we toch zijn morgen). Onderwegen even gestopt op een lookout punt (Dit bleek dus een windmolen lookout te zijn op windy hill achteraf, wel grappig want je ziet dus echt helemaal NIETS snachts) dus we gingen toch maar doorrijden tot het stadje zelf. Daar even gestopt want er waren nog wel een pub of 2 open. Binnengegaan want we zagen er ook nog mensen eten dus dat gingen we daar dan ook maar even doen. Wel leuk achteraf want goed gegeten, een paar pinten gedronken, de lokale jeugd volledig zien scheef gaan en voor mij persoonlijk een leuk gesprek gehad met de eigenaar. Had heel veel levenswijsheid en veel leuke dingen te vertellen. Ook over dingen die mij de laatste jaren wat bezighouden. Maar swat… Hierna een tip gekregen van de eigenaar waar we gratis konden gaan staan, even naar daar gereden en gaan slapen.
Kevin
