Dinsdag 21 april – Cairns (weeral shoppen)

dinsdag 21 april 2009 door Kevin

Aangezien we gisteren weinig tijd hadden om te shoppen hebben we vandaag toch nog maar een extra dagje uitgetrokken. Rowan en ik hebben toch wel redelijk wat spullen bij. Maar ja, dan zijn we er weer even vanaf. Dan nog even aan de lagoon gaan liggen, even een pizza eten en that’s about it for the day. Ahja, eerst nog even naar een japans massage salon geweest voor volledig te kunnen relaxen. Deed ook wel eens deugd en voor 20 euro kan je niet sukkelen eh. Waarschijnlijk gaan we morgen nog wel eens terug. Thuisgekomen hebben we al zoveel mogelijk opgeruimd in de camper want die moet morgen ook weer binnen. Het plan is: morgen voor half 10 de camping af want dat is checkout uur. Dus dan zou hij volledig moeten gekuist zijn. Rijden we eerst langs ons hotelletje voor de laatste nacht, inchecken en bagage droppen. En dan een volledig lege camper bij apollo binnengooien. Dan wat bakken aan de lagoon en gewoon niets doen… Savonds bed in en smorgens de lange tocht terug inzetten… zucht… Thanks for listening this is Rowan, Davy and Kevin signing out… C YAAAAAA

 

                                                                                                          Kevin

Maandag 20 april – Cairns (chilldagje en semi shoppen)

dinsdag 21 april 2009 door Kevin

Het was een beetje bewolkt dus we besloten maar even gewoon te gaan shoppen. Dat hebben we dan ook maar gedaan. Alles is ongeveer dezelfde prijs in dollar als in Belgie alleen ja, voor 1 euro heb je 2 dollar dus eigenlijk winkel je aan halve prijs. Rowan en ik besloten dan maar eens goed te gaan shoppen, beter nu kopen (waar de mode eigenlijk zelfs mooier is als bij ons) dan thuis er het dubbel voor te moeten betalen. Na een korte shopping spree hebben we nog nen all you can eat binnengestapt want we waren stikdood. Savonds gaan slapen…

                                                                                                          Kevin

Zondag 19 April – Cairns (great barrier reef)

dinsdag 21 april 2009 door Kevin

Smorgens vroeg eruit want we gingen naar het great barrier reef. We hadden ons al heel hard verheugd op deze tocht. De bus die ons kwam ophalen zat al vol vrouwen… dat zag er goed uit. Eens op de boot, zeer relax crew en zeer degelijk snorkelmateriaal, dus dan maar afwachten tot we er waren, was toch wel 1,5 uur varen, een 80 km uit in de zee als ik mij niet vergis. We zouden stoppen op 2 verschillende reefs. Het eerste was echt zeer mooi. Echt zoals in de film met verschillende soorten kleuren koralen. Schelpen van een dikke meter breed, zeer mooi gekleurd. Alle verschillende soorten kleuren en vormen vis. Nemo… Vissen van meer dan een meter groot. Grote scholen van kleine vissen, of middelgrote zelfs ook een keertje. En op de weg terug naar de boot hebben Davy en ik zelfs een haai gepasseert. Nuja, dat was een haai van 1m20 dus geen mensetende haai, die zaten daar niet. Maar toch even schrikken natuurlijk. Op het 2de rif was er niet veel extra buiten dat daar wel schildpadden rondhingen. Voor diegene die finding nemo gezien hebben, zo een schildpad dus van 1 meter diameter. Very cool, zeker omdat die ook boven moet komen om lucht te happen, als die zo voor u hangt net onder het water dan is dat toch wel een uniek zicht. Daar heb ik ook nog eens een haai gepasseerd onderweg naar de boot, deze keer was ik de enige die hem gezien had.

We hadden ook een onderwatercamera gehuurd dus hebben zelfs ook mooie foto’s kunnen trekken van de vissen en het koraal, kwestie van u een idee te geven wat we echt daadwerkelijk hebben gezien.

Zeer geslaagde dag dus en savonds ook zeer stikdood en gaan slapen.

                                                                                                          Kevin

 

Zaterdag 18 April – Port Douglas en Cairns

dinsdag 21 april 2009 door Kevin

Smorgens opgestaan en toch even gekeken hoe het zat met de trips naar het great barrier reef. Blijkbaar was er veel meer keuze in Cairns, dus na een ontbijt op een picnictafel in port douglas en een laatste keer winkelen hadden we al snel door dat Port Douglas eerder een soort St-Tropez was. Oude rijke mensen en voor de rest niet veel te zien.

Dus wat hield ons nog tegen om de laatste 100 km richting Cairns te doen en dan gewoon de camper te laten voor wat het is (enfin ja, wat het rijden betreft toch). Yup, dat zag iedereen wel zitten, gedaan met kilometers vreten. Smorgens al onmiddellijk een goede camping gevonden en there we go. Parkeren en chillen. Die dag zijn we even in Cairns City geweest, wat rondgekeken en savonds maar terug naar huis want het was weer zaterdag. Maar echt party zat er niet in want we hadden morgen een daguitstap naar het great barrier reef en dat wouden we niet vergallen met een houten kop. Dus eigenlijk rond 12 uur zaten we al terug in ons bed (was trouwens ook niet veel te zien buiten weer wat marginaal engels gedoe).

                                                                                              Kevin

 

Vrijdag 17 april – Atherton tablelands naar Cape Tribulation

dinsdag 21 april 2009 door Kevin

Smorgens vroeg het bed uit om toch weer zo veel mogelijk te doen. Eigenlijk vooral een heel stuk gereden want buiten wat wetlands stond er voor de AT niet veel meer op het programma.

Onderweg merkten we dat de GPS ons heel ver rondstuurde om naar Cape Tribulation te rijden. We dachten ja, toch maar de roadsigns volgen, mss een nieuwe weg. Neen toch niet, blijkbaar was die korte weg gewoon met een overzetboot. Maar ja, als je daar een 100 km minder voor moet rijden is dat wel ok. Het was amper 50 meter dus ja. Op Cape Tribulation was het vooral weer veel bochtenwerk. Wat mooie uitzichten en een tropische wandeling (aangelegd) door het regenwoud. Weer niet veel wildlife gezien maar ja, toch indrukwekkend die begroeiing. Even later Besloten we toch maar eens verder naar boven te rijden want buiten wat hotels en resorts was er op het middenstuk niets te zien. Dus helemaal bovenaan een infopunt binnengereden. Daar gewoon beslist om nog naar cape tribulation (strand zelf) te gaan kijken na eerst een duik te nemen in een zwembaar stromend stuk rivier. Moeilijk te begrijpen met al die slangen en krokodillen waarschuwingen overal maar bon. Iedereen zwom er en het was toegestaan dus om 1 of andere reden zullen ze daar wel niet gezeten hebben eh…

Toen nog even naar cape tribulation. Wel indrukkwekkend zo dicht oerwoud tot recht aan het strand, soms zelfs nog op het strand. Voor de rest, see pics. Dan savonds maar doorgereden naar Port Douglas (wat eigenlijk onze laatste stop is voor Cairns waar we onze vlieger moeten halen terug naar huis). Even een camping gezocht en hupla, dag was weer om.

                                                                                                          Kevin

Donderdag 16 april – Atherton tablelands (overal zo een beetje )

dinsdag 21 april 2009 door Kevin

Davy had bij zen planning een plannetje gevonden met een aantal bezienswaardigheden in de buurt dus we besloten er daar een paar van te doen. Een deel watervalletjes, spectaculair toch weer. De namen ontglippen mij wel. We zijn terug langs die windmolen lookout gekomen. Toch wel grote dingen zoals wij thuis hebben staan bij Nike, maar dan een beetje kleiner natuurlijk (maar hier draaien ze dan wel J) wat we 2 dagen geleden in de donker totaal niet hadden gezien. Hierna reden we door naar een meer waar we konden zwemmen. Dat zou een krater zijn zoals we gisteren hadden gezien, maar dan vol water. En jawel, proper water dus na de picnic zijn we er een duik gaan nemen. Wel tof om even te zwemmen, het was weer schoon weer, thank god, gelukkig kunnen Australiërs echt het weer niet voorspellen. Want normaal hadden we al een hele week niets anders dan regen en dat is helemaal niet uitgekomen, bijna altijd zon. Hierna zijn we naar nog een ander meer gereden, dat bleek al iets commerciëler te zijn, weinig zwemgelegenheid maar wel een bootje dat het hele meer rond vaarde waar je weer voor moest betalen uiteraard. Daar hadden we nu niet echt zin in dus na een paar foto’s zijn we maar doorgereden naar het volgende punt. Nu dit was wel spectaculair. Een boom die op een tak bovenop nog een boom begon te kweken. Die hele boom is dan omgevallen tegen een andere boom, die wortel op die tak is daar ook rond beginnen groeien en ook omlaag en naar boven. Waardoor het dus een heel gordijn van boomwortels vormt, zie foto’s voor een indruk hiervan. Hierna was er nog tijd genoeg over dus besloten we nog naar Granite Gorge te rijden. We wisten zoals bij alles niet goed wat te verwachten maar dat was dus weer een topper. Graniete rotsen waar een rivier instroomde. Hier kon je dus ook weer in zwemmen wat we dus ook gedaan hebben. Iets verder kon je weer wilde rots wallabies voederen (hebben we niet gedaan maar ze waren ondertussen al tam genoeg om ze even aan te raken). En dan iets verder zagen we dat die graniete rotsen echt nog verder naar onder gingen en maar bleven komen. Dus even onze sportschoenen aan en naar beneden. Een beetje rotsklimmen hier en daar om onder te geraken. But we like it. Onder aangekomen was het toch weer tijd om de weg naar boven te zoeken. Iets makkelijker deze keer want we hadden er toch een tijd over gedaan om beneden te geraken.

Boven aangekomen besloten we een camping te zoeken in het volgende dorpje want douchen was weer een paar dagen geleden en onze waste en wc tank moest nog eens geledigd worden. De stroom begon ook op een laag pitje te staan. Goedkope camping gevonden, weer wat kangoeroe op de Barby en maar smikkelen. Hierna onze welverdiende douche en daarna slapen.

                                                                                                          Kevin

Woensdag 15 april – Atherton tablelands (ravenshoe – undarra – ravenshoe)

dinsdag 21 april 2009 door Kevin

Woensdag besloten we de extra route te doen omdat we toch een dag voor op schema zaten. Davy had heel tablelands uitgestippeld en wist nog leuke grotten en kraters waar we heen konden. Enkel was dit 150 km landinwaarts die we achteraf helemaal terug moesten omdat het volledig uit de richting lag. We besloten vanaf nu eens smorgens om 6 uur op te staan. Meestal bleven we tot 8 uur liggen maar ja, de zon schijnt hier maar 12 uur (van 6 tot 6) dus om toch wat meer gezien te krijgen gingen we het optimaal benutten. En jawel dat wierp zen vruchten af. Want de komende 2 dagen bleken superdagen te worden, ook dankzij veel geluk met schoon weer (blauwe hemel en zon, vooral geen regen, toch niet toen we aan ’t wandelen waren). Een keer in Undarra aangekomen besloten we een begeleide toer te doen omdat dat de enige manier was om de grotten te zien te krijgen. Interessant toch wel om de feiten te weten van de vulkanen die daar actief geweest zijn. De grootste single flow van een vulkaan ooit ergens in de geschiedenis bekend (in de hele wereld) was daar gebeurd. Lava heeft 160 km ver gereisd. Om een lang verhaal kort te maken, lava stolt, verschillende malen lavastromen geweest want er lagen meer dan 300 vulkanen in de buurt, die komen op mekaar te liggen, sommige lagen botsen tegen elementen waar ze niet overkunnen, soms duwt dan dan lava omhoog blablabla. Erosie later blabla en er ontstaan lange gangen. Sommige vallen in en je hebt grotten. Natuurlijk hebben we weer de meest abnormale toestand als wij hier komen, zoals de hele reis al. Eerst en vooral geen wildlife te zien (smorgens liep het hier nog vol volgens de gids, maar dat waren we nu al wel gewoon) en jawel, de grot waar je normaal ver inkon die stond nu al 2 jaar onder water. Op zich viel dit nu toch nog wel mee, want ipv nu tot achter aan de grot te wandelen mochten we er nu heen zwemmen. Wel cool eigenlijk want de grot maakt een bocht van 90° op een bepaald ogenblik waardoor de lamp van de gids geen licht meer gaf in dat stuk grot. Dit maakte dat stuk pitch black. En als ik u nu zeg dat je daar niets meer zag, dan bedoel ik ook dat je echt NIETS ziet. Gelukkig was het water net hoog genoeg dat je je aan de reling van het normale wandelpad kon voorttrekken. Davy en ik (want Rowan wou er niet in…) probeerden zo ver mogelijk te geraken maar ja, de tijd raakte op en net toen Davy besloot terug te gaan kwam er iemand halverwege een foto trekken van het donker stuk grot uiteraard met flits. En toen bleek dat we op 5 m van het einde stonden. Wel een belevenis vond ik. Ook de vleermuizen die rond uw oren vliegen maar die je dus totaal niet ziet. Bon, die toer hebben we voor de rest niets spectaculair gezien. Hierna zijn we naar een krater gereden omdat we daar op de rand konden wadelen. Daar hebben we die dag voor de eerste keer regen gehad, maar toen we gegeten hadden was het alweer gedaan en scheen de zon weer volop. De wandeling op de rand van de krater vond ik persoonlijk maar niets. Was gewoon een groot gat maar al volledig begroeit met bomen en gras… Gelukkig duurde het niet lang en hebben we daarna onze terugreis ingezet. Eerste stop op die terugweg waren de innot hotsprings. Dit was op zich wel cool, een gewoon stromende rivier zoals overal ter wereld, gewoon koud water. Maar op bepaalde plaatsen kwam daar dus water naar boven dat kokend heet was. (lava onder de grond waar het water doorging en door spleten in de grond naar boven kwam op die plaatsen in de rivier). Temperaturen van 79°C waren er gemeten. En idd, waar het bubbelde daar moest je oppassen want daar werd het idd serieeeusss heet. Ge kon dus ergens staan waar het water koud was en opeens 2 cm verder in kokend heet water staan. Toch wel spectaculair eigenlijk. Hierna zijn we doorgereden terug richting Ravenshoe. Onderweg hadden we een gratis campeerplein gezien en aangezien het al wat donker begon te worden besloten we daar maar te gaan staan. Bon, gegeten, gezeverd en gaan slapen natuurlijk… J

 

                                                                                              Kevin

Dinsdag 14 april – Van Mission Beach naar Atherton tablelands

dinsdag 21 april 2009 door Kevin

Inderdaad hele mooie camping zoals Rowan al zei. Goed voorzien voor alles. Ons ontbijt genomen en buiten de poort gaan staan (want net zoals bij een hotel moet je hier ook voor 10 uur uitchecken… buitenrijden dus). Daar zijn we dan toch even het strand opgewandelt om te kijken hoe mission beach strand er echt uitziet. Wel mooi, bruin zand en mooie zee. En aan het strand, jawel, palmbomen met echte (!) kokosnoten. Ok, hoe gaan we die kokosnoten nu uit die boom krijgen. Klimmen was geen optie dus dan maar gooien met alles wat we vonden. Bwa, verloren moeite want ze hingen nogal vast. Wat we uiteraard niet onmiddellijk gezien hadden was dat er ook hier en daar gewoon op de grond lagen. Even schudden en jawel, er waren er nog gevulde bij. Er wat mee gooien tegen rotsen en nen boom (nuja, ik heb het rap opgegeven want blijkbaar gooi ik altijd langs de steen en ja, daar gaat hij niet echt van open). Maar Rowan en Davy slaagden er toch in een paar, na lang proberen) open te krijgen. En jawel, er zat kokos in. Het sap was natuurlijk al lang gaan lopen want dat vliegt er uiteraard uit als ge da zo tegen nen boom of rots aangooid. Nog een stuk of 3 meegenomen naar de camper voor later, vanachter in de laadbak. Heel lekker maar toch snel genoeg van, achteraf hebben we zelfs ¾ weggegooid en 2 van de 3 kokosnoten ook want ge kunt er nie van blijven eten en da neemt ook heel veel plaats in in de frigo. En die ruimte kunnen we wel voor andere doeleinden gebruiken. Maar bon, tot zover het kokos verhaal. Daarna zijn we maar even doorgereden langs de kust af omdat we savonds daar ook doorgereden waren en we hoorden wel dat er zee was, maar in Australie is het niet zoals in Belgie dat er overal straatlampen en verlichting is dus ge zag geen steek. Mooie kust alweer. Even verder nog wat gestopt op een ander strand, even een wandeling van een kilometer over het strand gedaan, niet veel bijzonder, wat krabben gezien en mooie schelpen maar daar bleef het ook bij.

Bon, een dag voor op schema dus dan maar richting tablelands. Eens we het binnenland inreden begonnen de wolken zich weer op te stapelen, want tot nu toe hadden we toch bijna altijd weer zon gehad. Nuja, de wolken hangen hier heel laag en we kwamen “berg” gebied binnen dus als je weet dat de wolken daar dan over moeten kan je u al verwachten aan een goeie regenbui. En jawel, net aangekomen aan ons eerste wandelpunt en het begon al goed te regenen. Even geprobeerd dat pad af te wandelen maar het werd enkel maar erger. Met Mount Warning (en de natte schoenen/kleren) in het achterhoofd zijn we dan toch maar teruggedraaid naar de camper. Beetje ambetant reden we dan maar verder naar de milaa milaa falls, ons volgende stoppunt. Wonder bij wonder begon het weer plots weer te beteren. Vol goede moed even de falls toeristische route gevolgd en ik moet zeggen. Ik was aangenaam verrast. De falls waren wel degelijk mooi en indrukwekkend (had die regen van de laatste tijd toch nog iets goed voortgebracht). Elke fall was uniek op zen eigen. Bij de laatste (de milaa milaa zelf) besloten Davy en ik toch even te gaan zwemmen. Onderaan uiteraard waar de waterval uitkwam… J Rowan nam zen hand als excuus (had daar een wondetje) om er niet in te hoeven. Ondertussen ons wel filmen toen we aan ’t sukkelen waren om erin te geraken. Zo van die stenen onder water is niet echt aangenaam om over te wandelen. En ons dan wussies noemen, maar ja, er stond er maar ene aan de kant eh ;-) haha…

Toch wel aangenaam, dicht bij de waterval kregen we toch even een indruk van hoeveel kracht er uitgaat van zo een waterval. Dus eronder zwemmen of erdoor leek ons een te groot risico. Toen we uit het water kwamen begon het toch al weer tijd te worden om een kampeerplaats te gaan zoeken. Want uiteraard was het weer om 6:20 donker. Eerst even in het stadje milaa milaa gekeken. Mocht je weer nergens kamperen… Doorgereden naar ravenshoe (lag er een 25 kilometer vanaf en daar moesten we toch zijn morgen). Onderwegen even gestopt op een lookout punt (Dit bleek dus een windmolen lookout te zijn op windy hill achteraf, wel grappig want je ziet dus echt helemaal NIETS snachts) dus we gingen toch maar doorrijden tot het stadje zelf. Daar even gestopt want er waren nog wel een pub of 2 open. Binnengegaan want we zagen er ook nog mensen eten dus dat gingen we daar dan ook maar even doen. Wel leuk achteraf want goed gegeten, een paar pinten gedronken, de lokale jeugd volledig zien scheef gaan en voor mij persoonlijk een leuk gesprek gehad met de eigenaar. Had heel veel levenswijsheid en veel leuke dingen te vertellen. Ook over dingen die mij de laatste jaren wat bezighouden. Maar swat… Hierna een tip gekregen van de eigenaar waar we gratis konden gaan staan, even naar daar gereden en gaan slapen.

 

                                                                                              Kevin

 

Maandag 13 april – Van Airlie Beach naar Mission Beach

dinsdag 14 april 2009 door Kevin

Vandaag ging weer een dagje rijden worden. De laatste dag waar we een vrij grote afstand moesten afleggen. Een dikke 500 km.

 

Mission Beach is slechts een kleine 150 km verwijderd van Cairns, ons eindpunt.

Vanuit hier gaan we naar de tablelands vertrekken. Iets meer het binnenland in, dus de volgende dagen geen kust, buiten mission beach dan natuurlijk.

En belangrijker, geen enkele dag meer dat we veel kilometers moeten vreten.

 

De rit verliep vlot. Deze middag zijn we gaan eten in de McDonalds. Uit noodzaak, want ons brood was op en op Paasmaandag is ook hier alles gesloten. En nu weten we inneens ook dat Paasmaandag Nationale fastfood-dag is in Australië. Amai, volk in de McDonalds, niet normaal.

Achja, daarna doorgereden en alles ging weer vlot, totdat we op een gegeven moment de politie kruisten, en die opgewonden zijn hand opstak. In de achteruitkijkspiegel zagen we de lichten aangaan, shit….

En ja, zo heb ik mijn allereerste snelheidsovertreding ooit behaald. Daar moete voor naar Australië komen. 112 waar ge 100 moogt, de boete viel nog mee, maar ze lachen er hier dus niet mee. 

 

Tja voor de rest niet veel gebeurd vandaag, we zijn nu in Mission Beach aangekomen, en gaan sebiet eten. We staan op een hele mooie camping. Benieuwd als het morgen terug licht is.

                                                                                      Greetz, Rowan

 

 

Zondag 12 April – ZAAALIG Pasen iedereen!

dinsdag 14 april 2009 door Kevin

Na eens goed uitgeslapen te hebben en een zeer kalm voormiddagske zijn we vandaag naar Dingo Beach gereden. De zon begon te schijnen en wat we dachten van een klote dag met regen, is echt een zalige dag geworden. Het strand was idyllisch mooi, de zon scheen, en vanaf een uur of 4 trok het tij terug in kon je echt letterlijk honderden meters de zee inwandelen, op zoek naar zeesterren, anemonen, krabben, … Echt ferm.

We hebben er dan nog een goeie BBQ gemaakt. Jah, was echt een leuke dag. ‘s Avonds onze was nog eens gedaan in de camping, want dat moet ook gebeuren.

 

                                                                                                                      Was Ze, Rowan